admin_wp juni 15th, 2009
De Amerikaanse popproducer Phil Spector is in mei 2009 veroordeeld tot minstens 19 jaar cel voor de moord op de B-actrice Lana Clarkson in 2003. 
Omdat de jury in eerste instantie niet tot een oordeel kon komen, kwam de poplegende aanvankelijk vrij, maar in hoger beroep verklaarde de jury hem alsnog schuldig. Phil Spector veranderde in de jaren zestig de popmuziek met zijn ‘Wall of Sound’. Hij bepaalde het geluid van hits als Da Doo Ron Ron van The Crystals, Be My Baby van The Ronettes, You’ve Lost That Lovin’ Feeling en Unchained Melody van The Righeous Brothers, en River Deep, Mountain High van Ike en Tina Turner. In 1970 maakte Phil Spector als producer de Beatles opnamen voor “Let it be” af. De meeste liefhebbers zijn het erover eens dat de zwanenzang van The Beatles “Let It Be” (1970) niet het hoogtepunt van hun oeuvre is. Opgenomen vóór “Abbey Road” maar pas later uitgebracht was “Let It Be” grotendeels de oorzaak van de definitieve breuk tussen Lennon en McCartney. Het was Lennon die de tapes voor “Let It Be” uit handen gaf aan Phil Spector tot groot ongenoegen van Paul McCartney. Ruim dertig jaar later bracht Paul McCartney “Let It Be Naked” uit. De produktie van Phil Spector was toen geschrapt, twee nummers (’Dig It’ en ‘Maggie Mae’) waren verdwenen en ‘Don’t Let Me Down’ was toegevoegd. Beter??
admin_wp mei 24th, 2009
The Fireman is een pseudoniem van Paul McCartney en producer Youth. Onder dat pseudoniem brachten ze in de jaren 90 twee albums uit: Strawberries Oceans Ships Forest en Rushes. Twee albums met experimentele muziek. Tien jaar later heeft McCartney met Youth opnieuw een album opgenomen onder die naam: Electric Arguments. Het verschil van dit album met de vorige Fireman albums is dat McCartney nu ook vocaal op een plaat van The Fireman is te horen. The Fireman wordt omschreven als electro, naar op dit album komen meer stijlen langs, zoals rock, blues, country, en zelfs Indiaanse invloeden. Met Electric Arguments heeft Paul McCartney samen met Youth volgens velen een gevarieerd album afgeleverd, dat ook gezien kan worden als één van McCartney’s beste solo werken.
admin_wp januari 9th, 2009
‘Paul Is Dead’ (Paul Is Dood) is een gerucht dat al sinds 1969 rondgaat in de muziekwereld en slaat op Paul McCartney. Het gerucht dat Paul McCartney in 1966 met zijn auto is verongelukt, ontstond toen een radio-dj uit Detroit tijdens de uitzending een telefoontje kreeg van een student van de Universiteit van Michigan. De student beweerde dat Paul McCartney die toen in The Beatles zat, niet de echte McCartney, maar een lookalike zou zijn. Deze lookalike zou William Campbell heten. Paul McCartney zou omgekomen zijn in een auto ongeluk.
Op alle Beatle-platen die na het ongeluk gemaakt zijn, hebben de drie resterende Beatles verborgen ‘hints’ verstopt, zodat echte Beatles-fans uit kunnen pluizen wat er precies gebeurd is.
Hier enkele hints :
Sgt. Pepper album :
De cover stelt een begrafenis voor en Pauls bass-gitaar is op bloemen gelegd die boven op een doodskist liggen. De basgitaar is voor linkshandigen. Paul was linkshandig. Paul’s rugby bekers staan ook bij het graf.
Op het befaamde White Album staan ook aanwijzingen:
Vooral het nummer “Revolution 9″ bevat talrijke hints. Wanneer de eindeloos herhaalde woorden “Number Nine” in het nummer achteruit gedraaid worden, hoor je “Turn me on, dead man”. In de achtergrond is het geluid te horen van een auto ongeluk, vlammen en gegil. Je hoort Paul schreeuwen “Let me out” terwijl hij op een autodeur bonst. Aan het eind is de doodsscene uit King Lear te horen.
Aan het eind van het lied “I’m So Tired”, mompelt John Lennon iets onverstaanbaars. Wanneer dat achteruit gespeeld wordt, hoor je “Paul is dead, miss him, miss him”.
Een duidelijke aanwijzing is de cover van het album Abbey Road:
De beroemde cover van de Beatles die het zebrapad oversteken stelt Paul’s begrafenis voor.
Op de foto zien we eerst John Lennon, gekleed in het wit: de priester. John wordt gevolgd door Ringo, gekleed in het zwart: de begrafenisondernemer. Als derde zien we Paul, blootvoets: het lijk. Tot slot is er George Harrison, in spijkerbroek en verveeld kijkend: de grafdelver.
Op het nummerbord van de Volkswagen Kever staat ‘28 IF’. Paul zou nu 28 zijn als hij niet om het leven gekomen zou zijn.
Paul McCartney loopt op ‘Abbey Road’ als enige uit de pas en heeft bovendien een sigaret in zijn rechterhand. Hij is echter linkshandig.
De andere beatles hebben altijd met klem tegengesproken dat Paul dood zou zijn. Sterker nog. Ze heben zelfs ontkend dat er bewust verborgen boodschappen in covers en liedjes te vinden zouden zijn. vinden zouden zijn. Paul McCartney leeft. John Lennon en George Harrison zijn wel dood. Maar dat zeggen ze ook van Elvis…
admin_wp januari 9th, 2009
Paul MCcartney, heeft het nummer van Beachboy, Brian Wilson, God Only Knows, altijd een geniaal nummer gevonden, hij lied altijd een traantje als hij dat nummer hoorde.
The Beach Boys waren in een prettige concurrentiestrijd gewikkeld met The Beatles. Misschien was 1966 wel hét momentum van de popgeschiedenis, de creativiteit spatte ervan af. Een belangrijke stimulans voor Wilson was het verschijnen van het vernieuwende Beatles-album Rubber Soul in 1965. In een poging dit album te overtreffen maakte Wilson in 1966 het Beach Boys-album Pet Sounds, dat als een van de grootste meesterwerken uit de geschiedenis van de popmuziek wordt beschouwd. Maar The Beatles zaten niet stil en brachten Revolver uit. Op zijn beurt moest Pet Sounds overtroffen worden door Smile, een zeer ambitieus en experimenteel album waarbij Wilson nauw samenwerkte met tekstschrijver Van Dyke Parks.
Het werken onder tijdsdruk viel Wilson zwaar. Het verschijnen van het Beatles-album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band in 1967 werd de genadeklap voor het Smile project; Wilson stortte geestelijk in en wilde niets meer met Smile te maken hebben. De jaren daarna zou de labiele en aan drugs verslaafde Wilson zelden zijn bed verlaten, en zijn rol binnen de band werd noodgedwongen snel kleiner. Uiteindelijk besloot Wilson in 2003, na 37 jaar, Smile alsnog te voltooien en live op te voeren. Op 20 februari 2004 werd het stuk in Londen voor het eerst opgevoerd. De hierop volgende tournee door Europa en Amerika in 2004 werd een ware triomftocht. Dat jaar verscheen tevens het album Gettin’ In Over My Head, waarop Wilson onder meer begeleid wordt door Eric Clapton en Paul McCartney. Eind 2004 verscheen het album Smile dat met lovende kritieken werd ontvangen.
admin_wp januari 9th, 2009
Hey Jude is geschreven door Paul McCartney voor Julian, de zoon van John Lennon.In 1968, scheidden John Lennon en zijn vrouw Cynthia Powell wegens zijn affaire met Yoko Ono. 
Kort daarop ging Paul McCartney bij Cynthia en Julian langs om hen te troosten. Zij waren tenslotte jarenlang zeer goede vrienden geweest en Paul wilde niet dat de twee uit zijn leven zouden verdwijnen. Uiteraard was vooral Cynthia blij verrast met Pauls komst. Onderweg in de auto had Paul al een idee gekregen voor een lied dat Hey Jules moest gaan heten. Het was bedoeld voor Julian om hem een beetje steun te geven na de scheiding van zijn ouders.
Hey Jules klonk niet zo lekker dus veranderde Paul het in Hey Jude. Julian heeft het overigens niet geweten dat het lied voor hem was bedoeld. Pas twintig jaar later ontdekte Julian dat het voor hem was geschreven en niet voor zijn vader zoals deze altijd gedacht had. John Lennon is er altijd van overtuigd geweest dat Paul het lied voor hem had geschreven.
admin_wp januari 9th, 2009
In besloten familiekring wordt op 18 Juni 2006 de 64ste verjaardag van Paul McCartney gevierd. Hij is door zijn familie toegezongen met een variant op zijn klassieker ‘When I’m sixty-four’ uit 1967. Zijn vier oudste kinderen en zijn drie kleinkinderen hadden het nummer opgenomen in de Abbey Road Studios in Londen, waar ook de Beatles veel van hun werk opnamen. Tijdens een besloten verjaardagslunch kreeg Sir Paul het lied zondag te horen. Paul McCartney zingt dit nummer op het Beatles-album Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band uit 1967. McCartney heeft de melodie voor When I’m Sixty Four al in de jaren vijftig, toen hij 15 was, gecomponeerd. De tekst wordt in 1966 door hem geschreven. When I’m Sixty Four is door Paul McCartney opgedragen aan zijn vader James McCartney die, op 7 Juli 1966, zijn 64ste verjaardag heeft gevierd. In het nummer zingt een jonge man die zich richt tot zijn geliefde. Het gaat over het samen oud worden. De leeftijd 64 was ten tijde van het schrijven van het nummer de pensioenleeftijd in Groot-Brittannië.